Integracja sensoryczna

Celem terapii integracji sensorycznej jest przede wszystkim poprawa jakości przesyłania i organizacji informacji sensorycznej, czyli tego, co jest odbierane przez różne zmysły naszego organizmu. Jest to proces, w którym następuje organizacja dostarczanych do naszego mózgu wrażeń tak, aby mogły być wykorzystane w celowym działaniu, czyli w reakcjach adaptacyjnych, służących do wykonania określonej czynności, przyjęcia odpowiedniej pozycji ciała itp. Jeśli występują zaburzenia w odbiorze i integrowaniu bodźców zmysłowych, to będą pojawiać się dysfunkcje w rozwoju poznawczym, motorycznym oraz zachowaniu dziecka.

Integracja sensoryczna zaczyna się od pierwszych tygodni życia płodowego i najintensywniej przebiega do końca wieku przedszkolnego. Z rozwojem integracji sensorycznej wiąże się całokształt funkcjonowania człowieka. Podstawowe znaczenie dla rozwoju integracji zmysłowej ma funkcjonowanie trzech układów odbierających i analizujących informacje związane z ciałem. Są to: układ przedsionkowy, układ proprioceptywny i układ dotykowy. Mówiąc prościej terapia integracji sensorycznej to uczenie mózgu prawidłowej integracji danych sensorycznych.

Metoda integracji sensorycznej jest wykorzystywana w pracy z dziećmi:

  • z grupy ryzyka (zagrożona ciąża, obciążenia okołoporodowe, cesarskie cięcie, wcześniactwo, czynniki dziedziczne)
  • wykazującymi opóźnienia w rozwoju mowy,
  • wykazującymi opóźnienia w rozwoju ruchowym,
  • mającymi trudności szkolne
  • z nadpobudliwością psychoruchową (ADHD),
  • z zaburzeniami uwagi (ADD),
  • z upośledzeniem umysłowym,
  • z zespołem Downa,
  • z autyzmem,
  • z zespołem Aspergera,
  • z mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • z kruchym chromosomem X.

Terapia integracji sensorycznej to w odróżnieniu od wielu metod terapeutycznych bardzo interesująca i bez reszty pochłaniająca dziecko aktywność. Nazywana jest „naukową-zabawą”, bowiem podczas zajęć mających na pozór charakter jedynie wesołej zabawy, dostarczamy dziecku bodźce, na które jego system nerwowy, w zależności od indywidualnych potrzeb ma największe zapotrzebowanie.

Ćwiczenia odbywają się w sali, wyposażonej w odpowiedni sprzęt oraz wiele pomocy służących do stymulacji systemu wzrokowego, słuchowego, węchowego oraz dotykowego. Zadania są tak skonstruowane, że znajdują się w najbliższej sferze rozwoju dziecka, to znaczy nie są one ani zbyt łatwe ani zbyt trudne.