Standardy w orientacji przestrzennej i mobilności


Oddajemy w Państwa ręce dwa standardy wypracowane w ramach projektu „Trening orientacji przestrzennej dla osób niewidomych i słabowidzących (TOPON)”:

  1. Standard kształcenia instruktorów orientacji przestrzennej i mobilności
  2. Standard nauczania orientacji przestrzennej i mobilności.

Standard kształcenia zawiera kompleksowy program kształcenia nowych instruktorów orientacji przestrzennej i mobilności, jak również doskonalenia zawodowego tych z nich, którzy wcześniej uzyskali stosowne kwalifikacje.

W dokumencie tym zawarto ogólną charakterystykę orientacji przestrzennej i mobilności. Przedstawiono specyfikę pracy instruktora orientacji przestrzennej i mobilności wraz z określeniem wymagań na tym stanowisku. Zaprezentowano również profil kompetencyjny instruktora, który dotychczas w literaturze nie był ujmowany w sposób kompleksowy. Stanowił on punkt wyjścia do opracowania zasad rekrutacji oraz najważniejszej części standardu – programu kształcenia instruktorów orientacji przestrzennej i mobilności.

Dopuszczona została w nim możliwość uzyskania uprawnień instruktora orientacji przestrzennej i mobilności przez osoby z niepełnosprawnością wzroku. Jest to rozwiązanie, które będzie testowane w ramach realizowanego projektu. Z tego też powodu zapisy wstępnej wersji standardu w odniesieniu do kandydatów i kandydatek z niepełnosprawnością wzroku mogą być modyfikowane w trakcie realizacji pilotażowego szkolenia.

Standard nauczania zawiera ogólny zarys programu nauczania, który wykorzystywany może być w nauczaniu każdej osoby z niepełnosprawnością wzroku. Zawiera on wiele szczegółowych umiejętności, które w zależności od potrzeb i możliwości osób niewidomych i słabowidzących, mogą być proponowane w Indywidualnym Programie Nauczania Orientacji Przestrzennej i Mobilności. Dokument podzielony jest na dwie części.

Pierwsza część zawiera wprowadzenie do programu nauczania: kto dla kogo prowadzi nauczanie orientacji przestrzennej i mobilności i jakie są warunki jego przeprowadzenia.

Druga część dokumentu zawiera cele i etapy nauczania wraz z przypisanymi do nich pomocami i wskazówkami. Zostały one przedstawione jako konkretne umiejętności, które dobierane są do potrzeb ucznia (osoba z niepełnosprawnością wzroku, która jest nauczana orientacji przestrzennej i mobilności; pod tym pojęciem rozumiemy zarówno dziecko, osobę w wieku nastoletnim, jak i osobę dorosłą).

Oba prezentowane standardy są wstępnymi wersjami, które mogą ulec zmianie po etapie testowania w ramach projektu.

Zapraszamy do zapoznania się z wyżej wymienionymi standardami i przesyłania swoich uwag, sugestii i komentarzy na adres: projekty_ue@pfron.org.pl. do dnia 31.03.2023 r.

Dokumenty zostały opracowywane w ramach projektu pozakonkursowego pt. „Trening orientacji przestrzennej dla osób niewidomych i słabowidzących (TOPON)” finansowanego ze środków Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój (POWER) 2014-2020 Działanie 4.3 Współpraca ponadnarodowa. Jego Liderem jest Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, zaś Partnerami: Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej, Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego, Polski Związek Niewidomych, Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi Stowarzyszenie oraz Instituttet for Blinde og Svagsynede z Danii.

wróć