Nagroda „Motyl 2004” dla Lasek

W poniedziałek 30 maja w Pałacu Prezydenckim Aleksander Kwaśniewski wręczył nagrody laureatom konkursu „Teraz Polska” oraz nagrody „Motyla” przyznawane przez Radę Główną Fundacji Jolanty Kwaśniewskiej „Porozumienie bez barier”.

Symbolem Fundacji jest motyl. Nie symbolizuje on ulotności. Twórcy Fundacji pragnęli, aby kojarzył się z wiosną, z budzącym się życiem, radością i nadzieją. W 1997 roku po raz pierwszy przyznano Znak Motyla polskim firmom, szczególnie zasłużonym w podejmowaniu działań na rzecz środowiska ludzi niepełnosprawnych.

Nagrody za rok 2004 otrzymało trzech laureatów konkursu za najlepsze inicjatywy poprawiające jakość życia osobom niepełnosprawnym: Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji za stworzenie profesjonalnej platformy informacyjnej dla osób niepełnosprawnych w Polsce, Centrum Kształcenia i Rehabilitacji w Konstancinie za działalność na rzecz przygotowania młodzieży niepełnosprawnej do aktywnego życia społeczno-zawodowego oraz Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi w Laskach.

Wieczorem tego samego dnia w Teatrze Wielkim, podczas Gali konkursu „Teraz Polska”, odbyła się druga część uroczystości. Jolanta Kwaśniewska wręczyła statuetkę Motyla Prezesowi Towarzystwa ze słowami:

Bardzo się cieszę, że mamy w tym roku ogromną przyjemność wyróżnienia niej tak bliskiej memu sercu placówki. Chcieliśmy wyróżnić Państwa za stworzenie dla niewidomych warunków do pełnej integracji w społeczeństwie i rodzinie w nowym internacie „Nasz Dom”.

Dziękując za wyróżnienie Prezes  powiedział między innymi: Staramy się przede wszystkim  o to, by człowiek niewidomy zaakceptował kalectwo, bo wtedy wytwarza się w nim energia twórcza. Chcemy, aby każdy niewidomy był człowiekiem społecznie użytecznym. Do tego trzeba właściwych warunków, odpowiednich pomieszczeń.

Towarzysząca Prezesowi Teresa Olędzka, która włożyła ogromny wysiłek w urzeczywistnienie tego dzieła, dodała: Zbudowaliśmy internat „Nasz Dom”. Wyróżnienie to jest dopełnieniem radości naszych dzieci, które przeniosły się z warunków dużo gorszych. Mówią wręcz, że mieszkają w tej chwili jak w raju. Pozdrawiam z tego miejsca naszych milusińskich, nasze Siostry, wychowawczynie, życząc im wszystkiego dobrego.

Tym dziewczynkom, którym zabrakło miejsca w nowym internacie życzę, by znaleźli się jeszcze sponsorzy, którzy sfinalizują do końca wszystkie pomieszczenia.

A sponsorom i darczyńcom dziękuję za dobre serce, za to, czego wspólnie dokonaliśmy.

[powrót]